رسش یا بلوغ روانی

توسط: | برچسب ها: , , , , , , , , , , , , , , , , , , | دیدگاه ها: 0 | تیر ۸ام, ۱۳۹۷

رسش یا بلوغ روانی

از هشت ماهگی به بعد بخش دیگری در روان نوزاد به وجود می آید به نام «خود». کودک آگاه می شود که بین او و محیط بیرون مرزی وجود دارد. کودک در یک سالگی فرق بین «خود» و «دگر خود» را می شناسد که همان وجدان اخلاقی اوست و به عبارتی تمام بایدها و نبایدها، خوب ها و بدها و اخلاق و معیارها و ارزش ها را متوجه می شود.

این خود مبتنی بر یک نقشه ژنتیک می‌باشد. تغییرات روان‌شناختی انسان، مانند تفکر، توانایی حل مسئله، و غیره تحت تأثیر زیست‌شناسی مغز است، و از تغییرات رسش به شمار می‌آید.

در مسیر رشد بهنجار و طبیعی، همزمان با رشد جسمی، «خود» کودک هر روز قوی تر می شود و غرایزش به طور کامل تحت سلطه او درمی آید. بلوغ روانی بعد از بلوغ جسمی کامل می شود. اما این روند همیشه به شکل هماهنگ و به موقع صورت نمی گیرد و سبب می شود پاره ای از افراد در عین برخورداری از رشد جسمانی کامل و کافی، از نظر رشد روانی تاخیر داشته و از نظر روانی نابالغ باشند. چنین افرادی اغلب افسرده، مضطرب، روان پریش، روان نژند و حتی گاه دچار بیماری های جسمی– روانی می شوند. رفتار هایی مانند وسواس، کمرویی، عدم رعایت حقوق اجتماعی دیگران و در نهایت اعمالی مانند دزدی، جنایت همگی نشانه ای از عدم بلوغ روانی است.

بلوغ روانی امری کاملا جدا از بلوغ جسمانی است و به راحتی می توانم بگویم از ابتدایی ترین نیازها برای رسیدن به هر موفقیت پایداری مسئولیت پذیری است و مسولیت پذیری تنها در سایه بلوغ روانی اتفاق می افتد و اولین و مهمترین نشانه بلوغ روانی است.

فردی که به بلوغ روانی رسیده، تلاش برای تغییر دیگران را متوقف کرده و فقط روی خود متمرکز می شود. ما نمی توانیم رفتار همه را تغییر دهیم، اما با تغییر خود، نگرشمان نسبت به مسایل و دیگران عوض خواهد شد و رفتارهای دیگران را جور دیگری خواهیم دید.

وقتی به بلوغ روانی رسیده ایم که بیاموزیم دیگران و خودمان را همانطور که هستند و مستیم بپذیریم. برای اینکه بتوانیم به کسی کمک کنیم باید ابتدا او را همانطور که هست بپذیریم، سپس می توانیم دوستش داشته باشیم و حالا که دوستش داریم می توانیم کمکش کنیم. هم در مورد خودمان و هم در مورد دیگران این مساله صادق است.

بلوغ روانی یعنی خود را برتر از دیگران ندانیم و بر نقاط مثبت دیگران متمرکز شویم.

بلوغ روانی یعنی دنبال تایید دیگران نباشیم و خود را با کسی مقایسه نکنیم.

بلوغ روانی و بالیدگی پذیرش خویشتن است، همانگونه که هستیم و درک این نکته که تا هنگامی که خود را نپذیریم هیچ تغییری رخ نخواهد داد .

‌منبع:  هیلگارد

مرکز نوباوه

۰۹۱۲۰۲۸۲۶۰۵

 

 

ارسال پاسخ