انحرافات مسیر تکاملی بلوغ

توسط: | برچسب ها: , , , , , , , | دیدگاه ها: 0 | تیر ۵ام, ۱۳۹۷

انحرافات مسیر تکاملی بلوغ

۱-تاخیر بلوغ:

به دخترانی اشاره می کند که در آنان تا ۱۳ سالگی صفات ثانویه جنسی به وجود نیامده است، اولین قاعدگی (منارک) تا ۱۵ سالگی شروع نشده است و ۵ سال یا بیشتر بعد از شروع تکامل بلوغی هنوز اولین قاعدگی رخ نداده است.

تاخیر بلوغ در پسران بسیار شایع تر از دختران است.

از علل دیگر تاخیر بلوغ در دختران می توان به ناهنجاریهای آناتومیکی دستگاه خروجی دستگاه تناسلی اشاره نمود مانند پرده بکارت بدون سوراخ یا ناهنجاریهای مولرین مثل رحم دو شاخ یا تک شاخ و غیره نام برد. همچنین تاخیر بلوغ می تواند به علت نقص در محور هیپوتاموس- هیپوفیز- تخمدان باشد و گاهی نیز علت ژنتیکی دارد مثل سندروم ترنر.

۲-بلوغ غیرهمزمان:

یعنی تکامل بلوغی از الگوی طبیعی خارج شده است، مثلا درجاتی از تکامل پستان وجود دارد ولی با رشد موهای زهار تطابق ندارد. این افراد حتما باید آزمایش ژنتیک بدهند. ولی گاهی این عارضه به علت عدم حساسیت به آندروژن ایجاد می شود.

۳-بلوغ زودرس:

بلوغ زودرس سرشتی یا ایدیوپاتیک شایعترین علت بلوغ زودرس است  و به بلوغ قبل از ۸ سالگی اطلاق می گردد. می تواند به دو صورت باشد. اگر شروع تکامل با جنسیت فرد تطابق داشته باشد؛ به آن بلوغ زودرس همجنس یا ایزو سکسوال می گویند ولی چنانچه صفات تیپیک جنس مخالف در فرد ایجاد شود؛ به آن بلوغ زودرس غیر هجنس  یا هتروسکسوال می گویند.

همچنین بلوغ زودرس میتواند مرکزی باشد یعنی علت آن ازهپیوتاموس آغاز گردد. یا محیطی باشد و منشاء آن تخمدان یا آدرنال باشد. مانند بلوغ زودرس غیر همجنس که اغلب علت آن آدرنال است و به آن هیپر پلازی مادر زادی آدرنال می گویند.

برای تشخیص و افتراق موارد سرشتی از موارد غیر طبیعی و یا بدخیمی ها یکسری آزمایش نیاز است که شامل:

تعیین سطوح پایه هورمونهای هیپوتالاموس و هیپوفیز( گنادوتروپین ها)، تست های عملکرد تیروئید،  استرادیول و آندوروژنها( تستوسترون و دی هیدرواپی آندروسترون سولفات)، ۱۷ آلفاهیدروکسی پروژسترون است و  AMHو هچنین تست های دیگر مانند تعیین سن استخوانی، سی تی اسکن و MRI و آزمایش ژنتیک می باشد.

نوع دیگری بلوغ غیرهمجنس در سن مورد انتظار داریم که همان سندروم تخمدان پلی کیستیک (pco) می باشد.

درمان

بسته به علت اولیه درمان تفاوت و گسترده می باشد.

با توجه به اینکه مصرف داروهای هورونی در دوران باردای توسط مادر می تواند سبب اختلالات هورمونی نوزاد گردیده  و سبب ابهام  جنسیت نوزاد گردد، لازم است هورمونهایی که سبب این عارضه می شود، شناخته شود.

داروهایی مانند تستوسترون انانتات، تستوسترون پروپیونات، متیل آندورستندیون، ۱۷ آلفا متیل تستوسترون، اتیسترون، نوراتیندرون و دانازول چنانپه با دوزاژ بالا مصرف شوند، سبب ابهام جنسی نوزاد می شوند.

ولی داروهایی همچون پروژسترون، ۱۷ آلفاهیدروکسی پروژسترون و نوراتیندرول، تاثیری بر روی ابهام دستگاه تناسلی ندارند. و همچنین در مورد داروهایی مانند اتینودیول دی استات، دی متیسترون، نورژسترول، دزوژسترول، ژستودن و نورژستیمات شواهدی بر ابهام تناسلی نوزاد وجود ندارد.

 

زهرا نبردی: عضو تیم تحقیقاتی نوباوه

منابع: بیماری های زنان و نواک

مرکز نوباوه، فاطمه نامنی

Nobaveh.center

۰۹۱۲۰۲۸۲۶۰۵

ارسال پاسخ